وَ عَلَّمَ و بياموخت حق سبحانه ، و تعالى آدَمَ مر آدم را كه خليفه عبارت ازو بود الْأَسْماءَ نامهاى مخلوقات كُلَّها همه آن از علويات و سفليّات ثُمَّ عَرَضَهُمْ پس عرض كرد اشخاص آن مسمّيات را عَلَى الْمَلائِكَةِ بر فرشتگان كه قائل أ تجعل فيها بودند فَقالَ پس گفت و امر كرد نه از روى تكليف بلكه بطريق تنبيه بر عجز ايشان كه أَنْبِئُونِي خبر دهيد مرا بِأَسْماءِ هؤُلاءِ بنامهاى اين‌ها كه معروض شده‌اند بر شما إِنْ كُنْتُمْ اگر هستيد شما صادِقِينَ راست‌گويان در طعن بر استحقاق خلافت آدم و حال آنكه خليفه را علم بايد و شما را نيست قالُوا گفتند فرشتگان بعد از جهل خودها بدان اسامى بطريق اعتذار كه سُبْحانَكَ تنزيه مىكنيم ترا از همه نقصها تنزيه‌كردنى لا عِلْمَ لَنا ، هيچ دانشى نيست ما را إِلَّا ما عَلَّمْتَنا مگر آنچه تو درآموختى ما را إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ به درستى كه تو دانائى آمرزگار الْحَكِيمُ محكم كار و صاحب كردار قالَ گفت خدا بىواسطه يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ اى آدم خبر ده اين ملائكه را بِأَسْمائِهِمْ بنامهاى اين‌ها كه حاضراند فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ پس آن دم كه آدم خبر داد ملائكه را بِأَسْمائِهِمْ بنامهاى مسمّيات قالَ گفت خداى تعالى با ملائكه بر سبيل عتاب أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ آيا نه‌گفتم مر شما را كه إِنِّي أَعْلَمُ به تحقيق من مىدانم غَيْبَ السَّماواتِ آنچه پوشيده است از احوال آسمانها وَ الْأَرْضِ و آنچه مخفى است از امور زمين وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ و مىدانم آنچه شما ظاهر مىكنيد از گفتار أَ تَجْعَلُ فِيها وَ ما كُنْتُمْ و آنچه بوديد شما كه بزعم خودها تَكْتُمُونَ مىپوشيديد از كراهت معزول شدن خودها از حكومت زمين وَ إِذْ قُلْنا و ياد كن اى رسول ص آن را نيز كه گفتيم ما لِلْمَلائِكَةِ مر جميع فرشتگان را كه به‌يك‌بار اسْجُدُوا سجده كنيد لِآدَمَ مرا آدم را سجدهء تحيّت و تعظيم فَسَجَدُوا پس سجده كردند تمام ملائكه إِلَّا إِبْلِيسَ مگر عزازيل و وى بقول اصح از قوم بنى الجان بوده و حق سبحانه تعالى به جهت نافرمانى او را ابليس لقب نهاد يعنى نااميد از رحمت خدا أَبى سر باززد از سجدهء آدم وَ اسْتَكْبَرَ و تكبر و گردن‌كشى كرد وَ كانَ و بود ابليس در علم خداى تعالى مِنَ الْكافِرِينَ از جمله ناگرويدگان -